Pythagorean Square w OurNumerology. Metoda o niepewnym pochodzeniu i znanych podobieństwach

Nie każda metoda, która trafia do aplikacji numerologicznej, przychodzi razem z książką, nazwiskiem autora i dokładną historią powstania. Pythagorean Square z OurNumerology jest dobrym przykładem takiej sytuacji. Dodałem tę metodę przede wszystkim dlatego, że prosili o nią użytkownicy. Była znana części osób uczących się numerologii na kursach i pojawiała się w praktyce polskich numerologów, ale kiedy próbowałem dotrzeć do jej pierwotnego źródła, nie udało mi się znaleźć jednoznacznej odpowiedzi. Osoby prowadzące szkolenia również nie podały mi publikacji, z której ten dokładny wariant pochodził.

Mógłbym więc zrobić to, co w numerologii zdarza się dość często: dopisać Pitagorasa, starożytną Grecję, kilka tysięcy lat tradycji i uznać temat za zamknięty. Nie zrobię tego. Nie mamy źródła pozwalającego powiedzieć, że dokładnie taki algorytm, taki sposób budowania kwadratu i taki zestaw linii był używany przez Pitagorasa. Sama nazwa Pythagorean Square nie jest dowodem pochodzenia. Co więcej, kiedy porównamy metodę z dobrze udokumentowanymi systemami, okazuje się, że jej poszczególne elementy przypominają kilka różnych tradycji. I właśnie to jest znacznie ciekawsze.

Co właściwie nazywamy Pythagorean Square w OurNumerology?

W Numerology Portrait zachowujemy Pythagorean Square jako osobną metodę legacy OurNumerology. Nie jest Lo Shu Gridem, nie jest naszym Numerology Grid i nie jest również Psychomatrix. To rozdzielenie jest celowe: podobny wygląd diagramu albo wspólne cyfry 1–9 nie wystarczą, żeby uznać dwie metody za to samo.

Kwadrat ma układ:

3 | 6 | 9 2 | 5 | 8 1 | 4 | 7

oraz osiem prostych łączących pola:

1–4–7, 2–5–8, 3–6–9, 1–2–3, 4–5–6, 7–8–9, 1–5–9 i 3–5–7.

W dokumentacji legacy właśnie te osiem relacji zostało zachowanych jako osobne wartości linii. To ważniejsze niż sama etykieta „Pythagorean”, ponieważ daje nam konkretną geometrię, którą możemy porównywać ze źródłami.

Najbliższy znany krewny: Birth Chart Hettie Templeton i Davida A. Phillipsa

Najbliższe dobrze udokumentowane podobieństwo znalazłem nie u Henryka Rekusa, lecz w zachodniej tradycji Birth Chart oraz Arrows of Individuality, kojarzonej przede wszystkim z Hettie Templeton i Davidem A. Phillipsem. Phillips w The Complete Book of Numerology używa dokładnie układu 3–6–9 / 2–5–8 / 1–4–7. Górny rząd określa jako Mind Plane, środkowy jako Soul Plane, a dolny jako Physical lub Practical Plane. Następnie analizuje osiem prostych przebiegających przez trzy pola, nadając im nazwy takie jak Arrow of Intellect, Emotional Balance, Practicality, Planner, Will, Activity, Determination i Spirituality.

Szczególnie interesująca jest sama historia tych „strzał”. Phillips wyraźnie pisze, że nauczył się ich od swojej nauczycielki Hettie Templeton. Dodaje również, że nie wiadomo, czy Pitagoras w ogóle stosował ten element systemu. W zachowanych materiałach, do których się odwoływał, nie znalazł potwierdzenia. Templeton znała natomiast tę technikę z praktyki początku XX wieku i przez lata ją rozwijała, modyfikowała oraz testowała.

To dla nas bardzo cenna wskazówka. Mamy znaną tradycję używającą dokładnie tej samej geometrii, ale nawet jej późniejszy popularyzator nie przedstawia całego systemu jako bezpośrednio udokumentowanej metody Pitagorasa. Dlatego tym bardziej nie będziemy robić tego w Numerology Portrait.

Problem: OurNumerology Square nie liczy się tak samo jak Birth Chart Phillipsa

Gdyby Pythagorean Square z OurNumerology był po prostu kopią Birth Chart Phillipsa, historia byłaby właściwie zamknięta. Tak jednak nie jest. Phillips wpisuje do Birth Chart cyfry rzeczywiście występujące w dacie urodzenia. Powtórzenia zostają widoczne, a zera nie zajmują żadnego z dziewięciu pól. Nie tworzy przedtem czterech dodatkowych liczb roboczych w stylu Psychomatrix.

W OurNumerology zachowany wariant Square dla daty 19.08.1991 pokazuje natomiast ślad:

19 8 1991 → 38 → 2 / 36 / 9

oraz kwadrat:

33 | 6 | 9999 2 | — | 88 111 | — | —

To nie jest rozkład samych cyfr daty. Widzimy więc wyraźnie, że geometria i część interpretacji mogą być bliskie zachodniemu Birth Chart, natomiast sposób przygotowania cyfr pochodzi z innej logiki.

Jak powstaje Square w wariancie zachowanym w OurNumerology?

Dla daty 19.08.1991 zaczynamy od sumy wszystkich cyfr:

1 + 9 + 0 + 8 + 1 + 9 + 9 + 1 = 38

Pierwsza wartość dodatkowa wynosi więc 38. Następnie w wariancie zachowanym w projekcie redukujemy tę wartość rekurencyjnie:

3 + 8 = 11 → 1 + 1 = 2

Otrzymujemy 2. Kolejny wynik powstaje przez odjęcie od pierwszej sumy podwojonej pierwszej niezerowej cyfry dnia urodzenia. Dla dnia 19 jest nią 1:

38 − 2 × 1 = 36

Na końcu redukujemy 36:

3 + 6 = 9

W efekcie otrzymujemy zestaw dodatkowy:

38 / 2 / 36 / 9

Do cyfr daty dokładamy cyfry tych wartości, pomijając zero, a następnie liczymy wystąpienia 1–9. Dla tego przykładu otrzymujemy trzy Jedynki, jedną Dwójkę, dwie Trójki, jedną Szóstkę, dwie Ósemki i cztery Dziewiątki. Stąd właśnie bierze się pokazany wcześniej kwadrat.

Ta część obliczenia jest bardzo podobna do jednego ze współczesnych wariantów Psychomatrix. Nie oznacza to jednak, że interpretacja Square powinna być skopiowana z Psychomatrix.

Matematyka przypomina Psychomatrix, interpretacja przypomina Birth Chart

To prawdopodobnie najważniejszy wniosek z porównania. Warstwa tworząca pulę cyfr przypomina rosyjską/postradziecką rodzinę Psychomatrix, natomiast geometria, płaszczyzny i osiem linii są znacznie bliższe zachodniemu Birth Chart Templeton–Phillips. Nie udało mi się potwierdzić, kto połączył te dwie rzeczy i czy w ogóle zrobił to jeden konkretny autor.

Możliwe, że jest to późniejsza metoda kursowa, która rozwijała się przez łączenie istniejących technik. Możliwe też, że istniało konkretne źródło, którego po prostu nie udało się odnaleźć. Na dziś nie mamy podstaw, żeby wskazać autora, więc nie będziemy go wymyślać.

To rozróżnienie jest również praktyczne. Psychomatrix Aleksandrowa interpretuje 1 jako charakter i wolę, 2 jako energię, 4 jako zdrowie, 5 jako logikę, 8 jako obowiązek i tak dalej. Zachodni Birth Chart Phillipsa przypisuje tym samym pozycjom inny język: 1 to ekspresja i komunikacja własnego „ja”, 2 to intuicja i wrażliwość, 3 to świadomy umysł i pamięć, 4 to praktyczność i porządek, 5 to centrum emocjonalne i wolność ekspresji, 6 to kreatywność, 7 to nauka poprzez doświadczenie, 8 to intuicyjna mądrość i niezależność, a 9 to ambicja, odpowiedzialność i ideały. Dwa kwadraty mogą więc wyglądać podobnie, a nadal zadawać inne pytania.

Jak czytać pola 1–9 w naszym Square?

Najbardziej sensownym punktem odniesienia dla warstwy interpretacyjnej jest tutaj zachodni Birth Chart, ponieważ właśnie z nim zgadza się geometria kwadratu i układ linii. Nie oznacza to, że ogłaszamy Phillipsa źródłem OurNumerology Square. Korzystamy z niego jako z najbliższego udokumentowanego odpowiednika interpretacyjnego.

1 wiąże się z ekspresją własnego „ja”, komunikacją, zaznaczaniem własnej obecności i inicjatywą. Pojedyncza Jedynka pokazuje dostęp do tej jakości, natomiast wielokrotne powtórzenia mogą wzmacniać samodzielność i wyrazistość, ale w cieniu również upór albo nadmierne skupienie na własnym sposobie działania.

2 leży na płaszczyźnie emocjonalnej i wiąże się z wrażliwością, intuicją oraz odbieraniem sygnałów z otoczenia. Większa liczba Dwójek może wzmacniać subtelność odbioru, ale zbyt duża koncentracja może oznaczać łatwiejsze przeciążenie emocjonalne albo silniejszą zależność od atmosfery otoczenia.

3 rozpoczyna płaszczyznę mentalną. W systemie Phillipsa łączy się ze świadomym myśleniem, rozumieniem i pamięcią. W Numerology Portrait nie traktujemy tego jako testu inteligencji czy neurologii. To symboliczny opis sposobu pracy z informacją i potrzebą mentalnego porządkowania doświadczeń.

4 znajduje się w centrum płaszczyzny praktycznej. Oznacza porządek, organizację, konkret, cierpliwość w budowaniu i umiejętność tworzenia struktur. Nadmiar może przechodzić w sztywność albo potrzebę kontrolowania każdego szczegółu.

5 zajmuje sam środek całego diagramu. Phillips umieszcza ją w centrum Soul Plane i wiąże z uczuciami, miłością oraz wolnością ekspresji. W praktycznym języku można ją czytać jako zdolność pozostawania w kontakcie z własnym centrum emocjonalnym i elastycznego reagowania bez utraty siebie.

6 znajduje się w środku płaszczyzny mentalnej. Jej głównym tematem jest kreatywność, łączenie pomysłów i zdolność przekładania myśli na formę. Jej cień może pojawiać się jako napięcie, martwienie się albo próba kontrolowania rzeczywistości poprzez nieustanne analizowanie.

7 domyka płaszczyznę praktyczną. Phillips traktuje ją jako liczbę nauki poprzez osobiste doświadczenie. Nie chodzi więc wyłącznie o wiedzę książkową, ale o wnioski, które naprawdę zostają z nami dlatego, że coś przeżyliśmy, sprawdziliśmy i musieliśmy zrozumieć w praktyce.

8 zajmuje aktywny koniec płaszczyzny emocjonalnej. Łączy się z intuicyjną mądrością, samodzielnością i zdolnością wykorzystania odczucia w konkretnym działaniu. W cieniu niezależność może przechodzić w dystans albo niechęć do przyjmowania pomocy.

9 znajduje się na końcu płaszczyzny mentalnej i łączy ambicję, odpowiedzialność oraz ideały. Powtórzenia mogą mocno wzmacniać potrzebę działania zgodnego z wizją lub celem. Jeżeli jest ich bardzo dużo, właśnie ten mentalny kierunek może stać się tak dominujący, że trudniej będzie zejść z głowy do praktyki albo emocji.

Więcej nie zawsze znaczy lepiej

Square jest metodą częstotliwościową, więc powtórzenia mają znaczenie. Nie powinniśmy jednak traktować ich jak punktów doświadczenia w grze. Trzy Jedynki nie oznaczają trzy razy lepszej osobowości, a cztery Dziewiątki czterokrotnie większej inteligencji. W dobrze zbudowanym odczycie interesuje nas równowaga całego diagramu.

Duża koncentracja może oznaczać łatwo dostępny zasób, ale również tendencję do nadużywania tej jakości. Organizacja może stać się kontrolą, ekspresja dominacją, intuicja przeciążeniem, ambicja presją, a niezależność izolacją. Dlatego powtórzenia czytamy jednocześnie jako potencjał i możliwy cień.

Puste pole również nie oznacza, że człowiek nie posiada danej zdolności. Pokazuje wyłącznie, że dana jakość nie jest mocno reprezentowana w tej konkretnej konstrukcji numerologicznej. Możemy ją rozwijać przez środowisko, doświadczenie, edukację i świadomą pracę. To jest znacznie bardziej użyteczne niż zamiana pustego pola w wyrok.

Płaszczyzna 1–4–7: praktyka

Dolny wiersz 1–4–7 jest w systemie Phillipsa Physical Plane, a kompletna linia nazywana jest Arrow of Practicality. Łączy inicjatywę Jedynki, organizację Czwórki i uczenie się poprzez doświadczenie Siódemki. W praktycznym odczycie pytamy, jak łatwo przechodzimy od zamiaru do konkretnego działania i jak mocno potrzebujemy namacalnego efektu.

Silne obsadzenie tej części może wspierać sprawność organizacyjną, konkretność i potrzebę działania. W cieniu praktyczność może wypierać refleksję albo emocje. Całkowicie pusta linia w systemie Phillipsa była nazywana Arrow of Disorder; w Numerology Portrait użyłbym spokojniejszego języka i powiedział, że organizowanie działania oraz budowanie struktury może wymagać bardziej świadomego wysiłku.

Płaszczyzna 2–5–8: emocje i wewnętrzna równowaga

Środkowy wiersz 2–5–8 odpowiada Soul Plane. Kompletna linia jest u Phillipsa Arrow of Emotional Balance. Łączy odbiór i wrażliwość Dwójki, centralność emocjonalną Piątki oraz niezależność i mądrość Ósemki. Nie oznacza to, że osoba „zawsze panuje nad emocjami”. Bardziej chodzi o możliwość połączenia odczuwania, wyrażania i zachowania własnego centrum.

W starszym języku całkowicie pusta linia bywała nazywana Arrow of Hypersensitivity. Nie traktujemy tego jako diagnozy psychologicznej. Możemy natomiast potraktować brak całej płaszczyzny jako pytanie o regulację emocji, granice i sposób reagowania na atmosferę otoczenia.

Płaszczyzna 3–6–9: umysł

Górny wiersz 3–6–9 to Mind Plane. Łączy świadomy umysł i pamięć Trójki, kreatywność Szóstki oraz ambicję i ideały Dziewiątki. Kompletna linia nosi nazwę Arrow of the Intellect. Nie jest to test IQ. Lepiej czytać ją jako symboliczną łatwość łączenia informacji, tworzenia, porządkowania pomysłów i utrzymywania mentalnego kierunku.

Całkowicie pusty wiersz był przez Phillipsa nazywany Arrow of Poor Memory. Tego określenia nie przenosimy do aplikacji jako diagnozy. Współcześnie sensowniej powiedzieć, że określone formy porządkowania informacji, koncentracji lub świadomego rozwijania warsztatu mentalnego mogą wymagać więcej pracy.

Linia 1–2–3: planowanie

Pierwsza pionowa linia 1–2–3 łączy ekspresję siebie, wrażliwość i myślenie. Phillips nazywa ją Arrow of the Planner. Możemy odczytywać ją jako łatwość przechodzenia od pierwszej reakcji przez odbiór sytuacji do mentalnego ułożenia planu. To nie oznacza automatycznie skutecznej realizacji, ponieważ realizacja zależy również od innych części kwadratu.

Linia 4–5–6: wola

Środkowa kolumna 4–5–6 przechodzi przez centra wszystkich trzech płaszczyzn. U Phillipsa jest Arrow of the Will. Łączy strukturę Czwórki, emocjonalne centrum Piątki i kreatywność Szóstki. Możemy traktować ją jako symboliczny kręgosłup utrzymywania kierunku wtedy, kiedy działanie wymaga zarówno organizacji, zaangażowania, jak i znalezienia sposobu rozwiązania problemu.

Jej całkowity brak w tej tradycji był nazywany Arrow of Frustration. W naszym języku oznacza raczej, że przechodzenie od wewnętrznego impulsu do uporządkowanej realizacji może wymagać większej cierpliwości i świadomie budowanych struktur.

Linia 7–8–9: aktywność

Prawa kolumna 7–8–9 tworzy Arrow of Activity. Łączy doświadczenie Siódemki, niezależność Ósemki i ambicję Dziewiątki. Silna konfiguracja może sprzyjać potrzebie działania, ruchu i realnego zaangażowania. Jej cień pojawia się wtedy, kiedy aktywność staje się wartością samą w sobie i trudno zatrzymać się, żeby sprawdzić, czy wszystko, co robimy, rzeczywiście jest potrzebne.

Całkowicie pustą linię Phillips nazywał Arrow of Passivity. My potraktujemy ją jako sugestię, że inicjowanie i podtrzymywanie działania w świecie zewnętrznym może być mniej automatyczne i wymagać bardziej świadomego uruchamiania.

Przekątna 1–5–9: determinacja

Przekątna 1–5–9 to Arrow of Determination. Łączy własne „ja”, centrum emocjonalne i mentalny kierunek. W konstruktywnym wariancie opisuje zdolność utrzymania celu mimo przeszkód. Jednocześnie ta sama cecha przesunięta za daleko może stać się uporem albo niezdolnością do korekty planu.

Jej całkowity brak bywał w tej tradycji nazywany Arrow of Procrastination. Nie przyklejamy użytkownikowi etykiety „prokrastynator”. Możemy jedynie powiedzieć, że droga od zamiaru do konsekwentnego zakończenia może wymagać świadomie zbudowanej struktury i kontroli postępu.

Przekątna 3–5–7: sens i rozwój przez doświadczenie

Druga przekątna 3–5–7 to Arrow of Spirituality. Łączy rozumienie, centrum emocjonalne i doświadczenie. W Numerology Portrait nie musimy rozumieć „duchowości” wyłącznie religijnie. Możemy czytać tę linię szerzej jako potrzebę poszukiwania sensu, uczenia się przez własne przeżycia i łączenia wiedzy z osobistym doświadczeniem.

Jej pusty odpowiednik Phillips ostatecznie określał jako Arrow of the Enquirer. To ciekawy przykład ewolucji samego systemu: wcześniej spotykał nazwę Arrow of Scepticism, ale po obserwacjach uznał, że lepiej opisuje ją potrzeba samodzielnego sprawdzania i dochodzenia do własnych wniosków. Tak właśnie powstają i zmieniają się tradycje numerologiczne — poprzez interpretację i praktykę, a nie przez jednorazowe objawienie kompletnego systemu.

Pełna linia, pusta linia i wszystko pomiędzy

Klasyczne Arrows są łatwe do wykrycia: jeśli wszystkie trzy pola są obecne, mamy kompletną linię. Jeżeli wszystkie trzy są puste, otrzymujemy pełny układ braku. Większość rzeczywistych kwadratów znajduje się jednak pomiędzy tymi skrajnościami. Możemy mieć 1 i 5 bez 9 albo kilka powtórzeń w jednym polu i pustkę w drugim.

W takim przypadku nie będziemy udawać, że mamy pełną strzałę. Numerology Portrait może pokazać linię jako kompletną, częściową lub pustą i jednocześnie wyświetlić rzeczywisty rozkład cyfr. Nie chcę natomiast wymyślać arbitralnego wyniku typu „linia aktywna w 73%”, jeśli konkretna szkoła nie definiuje takiej skali.

Przykład 19.08.1991

Dla naszego przykładu otrzymujemy:

33 | 6 | 9999 2 | — | 88 111 | — | —

Od razu widzimy ogromną koncentrację górnej, mentalnej części diagramu: dwie Trójki, jedną Szóstkę i cztery Dziewiątki. Linia 3–6–9 jest więc kompletna i bardzo mocno obsadzona. W odniesieniu do tradycji Phillipsa byłby to wyraźny Arrow of the Intellect, ale zamiast pisać „osoba jest niezwykle inteligentna”, lepiej powiedzieć, że struktura mocno koncentruje się wokół przetwarzania informacji, idei, kreatywności, ambicji i mentalnego kierunku.

Środkowy poziom 2–5–8 posiada Dwójkę i dwie Ósemki, ale nie ma centralnej Piątki, więc nie tworzy kompletnej linii emocjonalnej. Dolny poziom 1–4–7 posiada trzy Jedynki, ale nie ma 4 ani 7. To również nie jest kompletna płaszczyzna praktyczna. I właśnie ten kontrast jest ciekawszy niż pojedyncza etykieta. Możemy zapytać, co dzieje się wtedy, gdy bardzo mocno obsadzona warstwa mentalna spotyka znacznie mniej kompletną strukturę praktyczną i emocjonalną.

Dlaczego nie nazywamy tego po prostu Birth Chart Phillipsa?

Ponieważ byłoby to nieuczciwe metodologicznie. Układ i interpretacja linii są bardzo podobne, ale dane wejściowe są inne. Phillips korzysta z surowych cyfr daty. OurNumerology w zachowanym wariancie dodaje cyfry pochodzące z dodatkowych obliczeń. W rezultacie linia, która w klasycznym Birth Chart byłaby niekompletna, może stać się kompletna po dodaniu cyfr roboczych.

Możemy więc mówić o bardzo bliskim odpowiedniku interpretacyjnym, ale nie o identycznej metodzie.

Dlaczego nie nazywamy tego Psychomatrix?

Z tego samego powodu. Psychomatrix może korzystać z podobnego mechanizmu tworzenia dodatkowych cyfr, ale posiada własną semantykę pól i linii. Pusta Czwórka w Psychomatrix jest interpretowana w kontekście pola zdrowia w systemie Aleksandrowa, podczas gdy w Birth Chart jest związana z praktycznością, organizacją i porządkiem. To dwa różne pytania zadawane tej samej cyfrze.

Dlatego w Numerology Portrait Psychomatrix i Pythagorean Square pozostają oddzielnymi metodami, nawet jeśli w pewnym wariancie matematycznym mogą wygenerować podobny rozkład.

A co z Rekusem?

Rekus był naturalnym kandydatem do sprawdzenia, ponieważ opisywał wiele systemów i wywarł znaczący wpływ na polskie środowisko numerologiczne. Po porównaniu konkretnych metod nie widzę jednak podstaw, żeby przypisać mu nasz Square. Jego potwierdzony Vedic Square jest tablicą 9×9, w której komórki powstają poprzez mnożenie wartości wiersza i kolumny oraz redukcję wyniku do 1–9. To zupełnie inny mechanizm.

W systemie Chi-sue Rekus wykorzystuje natomiast klasyczny układ Lo Shu 4–9–2 / 3–5–7 / 8–1–6, a więc ponownie inną geometrię. Możliwe, że jakaś późniejsza szkoła inspirowała się jego publikacjami albo mieszała kilka systemów. Na dziś nie mamy jednak dowodu łączącego dokładny wariant OurNumerology Square z Rekusem.

Dlatego w artykule pozostawiam tę możliwość jako hipotezę historyczną, a nie fakt.

Co rzeczywiście wiemy o pochodzeniu?

Wiemy, że metoda funkcjonowała w praktyce i była na tyle rozpoznawalna, że użytkownicy OurNumerology prosili o jej dodanie. Wiemy, że osoby uczące jej na kursach nie podały pierwotnego źródła. Wiemy, jak działa zachowany algorytm i jak wygląda osiem linii. Wiemy również, że geometria i interpretacja tych linii mają bardzo bliski odpowiednik w zachodniej tradycji Templeton–Phillips.

Nie wiemy natomiast, kto dokładnie połączył ten model z dodatkowymi liczbami używanymi w wariancie OurNumerology. Nie wiemy, czy była to jedna osoba, konkretny kurs, polska adaptacja zagranicznego materiału czy stopniowo powstająca hybryda kilku szkół.

To jest granica naszej wiedzy i chcę ją zostawić widoczną.

Jak chcemy pokazywać Square w Numerology Portrait?

Przede wszystkim razem z pełnym śladem obliczenia. Użytkownik nie powinien widzieć tylko gotowego kwadratu. Powinien móc otworzyć wynik i zobaczyć, że zaczęliśmy od daty 19.08.1991, otrzymaliśmy 38, później 2, 36 i 9, a następnie sprawdzić, które wystąpienia cyfr pochodzą bezpośrednio z daty, a które z wartości dodatkowych.

To szczególnie ważne przy metodzie o nieustalonym pochodzeniu. Im mniej możemy powiedzieć o genealogii, tym dokładniej powinniśmy pokazywać co faktycznie robi kalkulator.

Następnie pokazujemy dziewięć pól, trzy płaszczyzny i osiem linii. Kompletna linia może korzystać z odpowiadającej jej interpretacji. Pusta linia może otrzymać interpretację rozwojową. Częściowa powinna pokazywać, które elementy są faktycznie obecne, zamiast udawać pełną konfigurację. W Professional warto również pokazać wariant metody i możliwość zestawienia go z Psychomatrix oraz innymi Gridami.

Wtedy pytanie „dlaczego ten kalkulator pokazuje mi coś innego?” przestaje być problemem. Możemy odpowiedzieć: bo korzysta z innej metody — zobaczmy dokładnie z jakiej.

Nieznane pochodzenie nie oznacza, że musimy zrezygnować z metody

Brak źródła jest problemem wtedy, kiedy udajemy, że go nie ma. Jeżeli jasno opisujemy algorytm, interpretację, historię implementacji i najbliższe znane analogie, możemy korzystać z metody bez tworzenia fałszywej historii.

Pythagorean Square z OurNumerology jest właśnie takim przypadkiem. Nie mogę dziś napisać: „metodę stworzył X w roku Y”. Mogę natomiast powiedzieć, że taki wariant funkcjonował w części polskiego środowiska numerologicznego, trafił do OurNumerology na prośby użytkowników, jego dokładnego autora nie udało się ustalić, a jego konstrukcja wskazuje na bardzo ciekawe podobieństwo do zachodniego Birth Chart oraz na obliczeniowe podobieństwo do rodziny Psychomatrix.

Dla mnie to jest dużo bardziej wartościowa odpowiedź niż dopisanie Pitagorasa tylko dlatego, że jego nazwisko dobrze wygląda w tytule. Numerology Portrait ma pokazywać, jak metoda naprawdę jest liczona, jak ją interpretowano, z czym jest spokrewniona i gdzie kończy się wiedza, a zaczyna hipoteza.

Źródła i punkty odniesienia

Najważniejszym punktem porównawczym dla geometrii i interpretacji jest David A. Phillips, The Complete Book of Numerology, szczególnie rozdziały dotyczące Birth Chart i Arrows of Individuality. Phillips wskazuje Hettie Templeton jako swoją nauczycielkę tej techniki i sam zaznacza brak potwierdzenia, że „Arrows” były używane przez Pitagorasa.

Do porównania z polskimi systemami wykorzystujemy również źródłowo potwierdzone metody Henryka Rekusa. Jego Vedic Square oraz Chi-sue są ważne właśnie dlatego, że pokazują, iż podobna nazwa „square” nie oznacza tego samego algorytmu. Dla samego wariantu OurNumerology podstawowym źródłem technicznym pozostaje zachowany legacy calculation trace i dokumentacja modułu Square.